Mekka. Kaaba. Najświętsze miejsce islamu. fot. Wikipedia CC 4.O autor: Mr.Joker 07

W naszych seminariach o Intermarium, cywilizacjach oraz ruchach ekstremistycznych wpadamy raz po raz na islam – religię mahometańską. Religia ta, jej struktury, instytucje i wyznawcy nie mają jednolitego charakteru, nie kierują się zwykle logocentryzmem, w związku z tym mogą sprawiać wrażenie chaotycznych i niezwykle pogmatwanych. Stąd konieczna jest znajomość terminologii. Oto najważniejsza nomenklatura (głównie po arabsku).

Najważniejszy jest Allah, czyli bóg – nie mylić z Panem Bogiem, bowiem Allaha nie można pojąć w żaden sposób, a ludzie są po prostu jego niewolnikami i wcale nie są stworzeni na jego podobieństwo, bo on jest sam w sobie. Islam oznacza poddanie się, a wyznanie to wywodzi się z wizji proroka Mahometa w jaskini na Półwyspie Arabskim w VII wieku.

Przed jego przybyciem (a niektórzy ekstremiści twierdzą, że i teraz) był ponury okres zwany dżahilijją, czyli „czasem nieświadomości”. Dopiero Mahomet przyniósł oświecenie. Ale najpierw musiał uciekać (hidżra) od niedowiarków z Mekki do Medyny, aby potem triumfalnie powrócić i ustanowić swą religię.

Wiara głoszona przez niego opiera się na pięciu filarach (arkan al-Islam): wyznanie wiary, czczenie Allaha, post, datki oraz pielgrzymka do Mekki. Islam ma tysiące obliczy. Ogólnie biorąc, każda z islamskich sekt i orientacji ma tendencję do uważania innych za „niewiernych”. Stąd często krwawo rywalizują między sobą. Na przykład Tamerlan, atakując Turków osmańskich, uważał, że wyrzyna heretyków.

W tym kontekście warto wiedzieć, że „reforma” dla muzułmanów często oznacza powrót do oryginalnego stanu wiary z okresu proroka Mahometa i porzucenie wszelkich naleciałości, które nagromadziły się w prawie i teologii przez stulecia. Taka okresowa czystka oznacza u mahometan wojnę domową. Stąd Al-Qaida i ISIS wyrzynają głównie swoich.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here